3 กันยายน พ.ศ. 2478 เซอร์ มัลคอล์ม แคมป์เบล สามารถสร้างสถิติความเร็วของรถยนต์ได้ที่ 300 ไมล์ต่อชั่วโมง (ประมาณ 480 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ด้วยรถยนต์ที่ชื่อว่า นกสีฟ้า (Blue Bird)
อิวาน ตูร์เกเนฟ (Ivan Sergeyevich Turgenev) นักเขียนนิยายและบทละครชาวรัสเซีย เสียชีวิต ตูร์เกเนฟเกิดเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2361 ที่เมืองโอเรล (Oryol) ประเทศรัสเซีย ในครอบครัวเจ้าที่ดินที่ร่ำรวย จึงได้รับการศึกษาอย่างดีมาตั้งแต่เด็ก เรียนที่มหาวิยาลัยมอสโคว์ได้หนึ่งปีแล้วย้ายไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก แต่ไปจบที่มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน ในวิชาเอกปรัชญาและประวัติศาสตร์ ตูร์เกเนฟสนใจวิชาวรรณคดีคลาสสิค รรณคดีรัสเซีย และปรัชญาเป็นพิเศษ เขาประทับใจในสงคมของเยอรมนีและในยุโรปกลางเป็นอย่างมาก ภายหลังจึงย้ายไปอยู่ที่เยอรมนีและฝรั่งเศส กระทั่งเสียชีวิตที่นั่น ตูร์เกเนฟเริ่มเขียนบทกวี เรื่องสั้น นวนิยายมาตั้งแต่สมัยเรียนหนังสือ เริ่มมีชื่อเสียงจากรวมเรื่องสั้นเล่มแรกคือ “A Sportsman’s Sketches” ซึ่งตีพิมพ์ในปี 2395 ผลงานชิ้นสำคัญได้แก่ “Fathers and sons”, “A nest of nobles” และ “Virgin soil” ผลงานของตูร์เกเนฟมีลักษณะแบบสัจนิยมแบบกวีนิพนธ์ คือเป็นงานร้อยแก้วที่ใช้ภาษาไพเราะ มีเค้าโครงเรื่องที่ประณีต และตั้งอยู่บนพื้นฐานของความเป็นจริง ตลอดจนมีความลึกซึ้งในเชิงจิตวิทยา ตูร์เกเนฟได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในสามนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ของรัสเซียในครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 ร่วมกับ ตอสตอย (Leo Tolstoy) และดอสโตเยฟสกี (Fyodor Dostoevsky)
จรัล มโนเพชร ศิลปินเจ้าของฉายา “ราชาโฟล์คซองคำเมือง” เสียชีวิต จรัลเกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2494 ที่ย่านประตูเชียงใหม่ อ. เมืองเชียงใหม่ เป็นบุตรของ สิงห์แก้ว มโนเพ็ชร ข้าราชการแขวงการทาง กับเจ้าต่อมคำ มโนเพ็ชร เชื้อสายของราชตระกูล ณ เชียงใหม่ จรัลจึงเติบโตท่ามกลางสังคมล้านนาที่ยังเป็นชุมชนและมีวัฒนธรรมสูง เรียนหนังสือครั้งแรกที่โรงเรียนพุทธิโสภณ และจบที่วิทยาลัยเทคนิคภาคพายัพ เขาชอบดนตรีมาตั้งแต่เด็ก ๆ โดยมักฟังเพลงจากรายการวิทยุและนำมาหัดเล่นกีตาร์ โดยเฉพาะเพลงโฟล์ค คันทรี และบลูส์ซึ่งเป็นที่นิยมอยู่ในขณะนั้น จนสามารถเล่นกีตาร์ร้องเพลงตามร้านอาหาร ผับ บาร์ในเชียงใหม่ หาเงินเรียนหนังสือด้วยตนเอง หลังจากเรียนจบก็เริ่มทำงานที่แขวงการทางอำเภอพะเยา (สมัยที่ยังเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเชียงราย) ต่อมาก็ย้ายไปทำงานในบริษัทเอกชน และธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์ ระหว่างนั้นก็ร้องเพลงและเล่นดนตรีควบคู่มาตลอด และได้แต่งเพลงไว้หลายเพลง โดยนำดนตรีเพลงโฟล์ค คันทรี และบลูส์มาใส่เนื้อร้องภาษาคำเมืองและผสมผสานเสียงดนตรีพื้นเมืองอย่าง สะล้อ ซอ ซึงเข้าไปด้วย เนื้อหาพูดถึงชีวิตของชาวล้านนา กลายเป็นดนตรีโฟล์คแบบใหม่ที่ผสมผสานดนตรีตะวันตกกับตะวันออกเข้ากันได้อย่างลงตัว เรียกว่า “โฟล์คซองคำเมือง” ในปี 2520 เพลงของจรัลถูกนำไปเผยแพร่ทางวิทยุเป็นครั้งแรก ปรากฏว่าได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก จากนั้นก็ออกผลงานเพลงตามมาอีกหลายอัลบัม อีกทั้งยังได้สร้างศิลปินอีกหลายเคนเช่น สุนทรี เวชานนท์ ในปี 2538 จรัลได้รับรางวัล สีสันอวอร์ด เป็นครั้งแรกจากอัลบัม “ศิลปินป่า” นอกจากนั้นจรัลยังทำเพลงประกอบภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง ผลงานของจรัลแม้จะมีกลิ่นอายของล้านนาและภาษาคำเมือง แต่ก็ได้รับความนิยมจากคนทั่วไป ตลอดชีวิต จรัลแต่งเพลงไว้กว่าสองร้อยเพลง หลายบทเพลงใช้ภาษาที่งดงามราวบทกวี เสียงดนตรีที่ฟังง่าย สนุก เศร้า และได้กำลังใจ ปี 2537 จรัลได้รับโล่ห์ประกาศเกียรติคุณจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี ในฐานะ “บุคคลดีเด่นทางด้านการใช้ภาษา” แม้จรัลจะเสียชีวิตไปแล้ว แต่บทเพลงของเขายังคงเป็นอมตะ ผู้คนยังคงฟังเพลงของเขาอยู่ไม่เสื่อมคลาย
เซนต์ มารินัส (Saint Marinus) สถาปนา ซาน มาริโน (Republic of San Marino) สาธารณรัฐที่เก่าแก่ที่สุดในโลก และเป็นหนึ่งในประเทศที่เล็กที่สุดในโลก โดยมีพื้นที่เพียง 61 ตารางกิโลเมตร (กรุงเทพฯ มีพื้นที่ 1,562.2 ตารางกิโลเมตร) พรมแดนล้อมรอบด้วยประเทศอิตาลีปัจจุบัน ทั้งนี้มารินัส (Marinus the Dalmation) เดิมเป็นช่างสกัดหินที่อพยพหนีจักรพรรดิโรมันซึ่งต่อต้านศาสนา มาตั้งชุมชนขนาดเล็กของชาวคริสต์ที่ยอดเขาติตาโน (Monte Titano) บนเทือกเขาอเพนไนส์ (Apennine Mountains) ภายหลังมารีนัสได้รับการยกย่องให้เป็นนักบุญ เพื่อเป็นที่ระลึกถึงผู้ก่อตั้งชุมชน บริเวณดังกล่าวจึงได้รับการขนานนามว่า “Community of San Marino” และเปลี่ยนเป็น “Land of San Marino” และ “Republic of San Marino” ตามลำดับ แต่เดิมดินแดนของซานมาริโนประกอบด้วยพื้นที่เฉพาะบริเวณยอดเขาติตาโน จนกระทั่งปี 2006 ซานมาริโนได้เข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับสันตปาปาในการต่อต้าน ซิจิสมอนโด มาลาเตสตา (Sigismondo Pandolfo Malatesta, Lord of Rimini) หลังจากได้รับชัยชนะพระสันตปาปา ปิอัสที่ 2 (Pope Pius II Piccolomini) จึงได้ยกเมืองฟิโอเรนติโน (Fiorentino), มอนเตกิอาร์ดิโน (Montegiardino) และ เซอร์ราวัลเล (Serravalle) ให้เป็นส่วนหนึ่งของซานมาริโน ในจากนั้นเมืองฟาเอตาโน (Faetano) ได้ขอเข้ามาผนวดรวมอยู่ด้วย ดินแดนของซานมาริโนจึงขยายเพิ่มขึ้นและคงจำนวนพื้นที่ดังกล่าวมาจนปัจจุบัน ซานมาริโนแบ่งการปกครองออกเป็น 9 เขต มีเมืองหลวงชื่อซานมาริโน ปกครองระบอบประชาธิปไตยแบบสาธารณรัฐ มีรัฐสภาแบบสภาเดียวเรียกว่า “Great and General Council” ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 60 คนที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง ประมุขของรัฐเรียกว่า “Captains Regent” เข้าเป็นสมาชิกสหประชาชาติตั้งแต่ปี 2535 รายได้หลักมาจากธุรกิจการท่องเที่ยว มีจำนวนประชากรประมาณ 28,000 คน (ปี 2548) ใช้ภาษาอิตาเลียนเป็นภาษาราชการ ใช้สกุลเงินยูโร ประเทศซานมาริโนมีความสัมพันธ์ทางการทูตกับไทยมาตั้งแต่ปี 2527
ขอบคุณสาระดีๆจาก sanook.com
