6 ตุลาคม พ.ศ. 2470 เดอะแจซ ซิงเกอร์ (The Jazz Singer) ภาพยนตร์พูดเรื่องแรกของโลกเปิดฉายเป็นวันแรกในอเมริกา นับเป็นการเริ่มต้นของยุคภาพยนตร์เสียงในฟิล์ม ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย Alan Crosland และ Gordon Hollingshead และนำแสดงโดย Al Jolson May McAvoy และ Warner Oland โดยค่ายวอร์เนอร์ บราเดอร์ส
อันวาร์ ซาดัต (Muhammad Anwar al-Sadat) ประธานาธิบดี แห่งอียิปต์ ถูกลอบยิงเสียชีวิต เขาเป็นผู้นำชาติอาหรับคนแรกที่พยายามลดความตึกเครียดจากความขัดแย้งกับอิสราเอล โดยเดินทางไปเยือนอิสราเอลในปี 2520 และสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างชาติอาหรับกับอิสราเอล จนสามารถทำสัญญาสันติภาพกับอิสราเอลในปี 2521 ส่งผลให้เขาได้รับรางวัลโนเบล สาขาสันติภาพ ร่วมกับ เมนาเฮม เบกิน (Menachem Wolfovich Begin) นายกรัฐมนตรีอิสราเอลในปี 2521 อย่างไรก็ตาม ความพยายามในการสร้างความสัมพันธ์กับอิสราเอลได้สร้างควาไม่พอใจให้กลุ่มมุสลิมหัวรุนแรง ในที่สุดเขาก็ถูกลอบสังหารขณะร่วมเดินพาเหรดในกรุงไคโร อันวาร์ ซาดัตได้รับการยอมรับในประเทศอียิปต์และนานาชาติว่าเป็นชาวอียิปต์ที่มีอิทธิพลในตะวันออกกลางมากที่สุดในประวัติศาสตร์สมัยใหม่
รัฐบาลกัมพูชา ยื่นฟ้องต่อ ศาลโลก หรือ ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ (International Court of Justice) ณ กรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ เรียกร้องกรรมสิทธิ์เหนือ เขาพระวิหาร ในเขตอำเภอกันทรลักษณ์ จังหวัดศรีสะเกษของไทย โดยอ้างว่าประเทศไทยละเมิดอธิปไตยเหนือเขาพระวิหารซึ่งเป็นของกัมพูชา ตั้งแต่ปี 2497 เป็นต้นมา และขอเรียกร้องให้คืนอธิปไตยเหนือเขาพระวิหารคืนแก่กัมพูชา การไต่สวนพิจารณาคดียาวนานถึง 3 ปี มีการนัดพิจารณาสืบพยานทั้งหมด 73 ครั้ง จนในที่สุด เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2505 ศาลโลกก็ตัดสินให้กัมพูชาเป็นฝ่ายชนะคดีด้วยคะแนน 9 ต่อ 3 เสียง ยังผลให้ประเทศไทยต้องยินยอมทำตามข้อเรียกร้องทั้ง 2 ข้อของกัมพูชา หลังจากแพ้คดี จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้ยินยอมให้นักศึกษาเดินขบวนประท้วงคำตัดสิน และปิดทางขึ้นปราสาทซึ่งอยู่ในเขตประเทศไทย เป็นการตอบโต้กัมพูชา เหลือเพียงทางขึ้นเป็นช่องเขาแคบ ๆ สูงชันและอันตราย ในระหว่างที่อยู่ในความดูแลของกัมพูชา เขาพระวิหารก็ถูกส่งปิด-เปิดให้เข้าชมอยู่หลายครั้งตามสถานการณ์ภายในประเทศ ก่อนจะเกิดความร่วมมือกันอีกครั้งระหว่างรัฐบาลไทยกับกัมพูชา เปิดต้อนรับนักท่องเที่ยวจนถึงปัจจุบันนี้ เขาพระวิหารนับเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของ จ. ศรีสะเกษ
ประเทศสหรัฐอเมริกา ประกาศให้สาร "แอลเอสดี" (LSD : Lysergic acid diethylamide) เป็นสิ่งเสพติด ทั้งนี้แอลเอสดีเป็นสารกึ่งสังเคราะห์มีฤทธิ์หลอนประสาทอย่างรุนแรง ค้นพบในปี 2481 โดย อัลเบิร์ท ฮอฟมันน์(Dr. Albert Hofmann) นักเคมีชาวสวิส โดยสกัดได้จากเชื้อราชนิดหนึ่งจากเมล็ดข้าวไร เอลเอสดีมีลักษณะหลายรูปแบบ ทั้งผลึกขาว เมล็ด แคปซูล แผ่นเจล และของเหลวซึ่งนิยมนำไปหยดใส่กระดาษดูดซับสี่เหลี่ยมขนาดเล็ก เรียกว่า “กระดาษเมา” (Magic paper) สำหรับสูดดม เคี้ยว หรืออม แอลเอสดีจะออกฤทธิ์ทำให้รูม่านตาขยาย อุณหภูมิร่างกายสูงขึ้น เพิ่มความดันโลหิตและอัตราการเต้นของหัวใจ เหงื่อออก เบื่ออาหาร นอนไม่หลับ ปากแห้ง และมือไม้สั่น ผู้ที่เสพในระยะแรก ๆ จะมีความสุข อารมณ์ดี รู้สึกคึกคัก แต่หลังจากนั้นจะเกิดอาการประสาทหลอนอย่างรุนแรง มีอาการหวาดกลัว จนกระทั่งอาจทำร้ายตนเอง หรือนำไปสู่การฆ่าตัวตาย โดยที่ผู้นั้นไม่สามารถยับยั้งตนเองได้ หากเสพแอลเอสดีติดต่อกันเป็นเวลานานจะทำให้เป็นโรคจิตได้ เอลเอสดีนิยมเสพกันมากในยุค "บุปผาชน" หรือ "ฮิปปี้" (Hippie) ในช่วงคริสตศตวรรษที่ 1960-1970 โดยเฉพาะกลุ่มศิลปิน นักประพันธ์ และนักดนตรี เพื่อหลบหลีกความเลวร้ายของโลก เข้าหาอิสระเสรีภาพในจินตนาการ อันนำไปสู่การสร้างสรรค์ผลงานนอกกรอบใหม่ ๆ แต่แน่นอนว่าต้องแลกกับสภาวะจิตวิกลจริต สำหรับประเทศไทย แอลเอสดีถูกจัดอยู่ในกลุ่มยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 ผู้ผลิต นำเข้า หรือส่งออก ต้องระวางโทษจำคุกตลอดชีวิตและปรับตั้งแต่หนึ่งล้านบาทถึงห้าล้านบาท ผู้เสพต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ 6 เดือน - 3 ปี หรือปรับตั้งแต่ 10,000 - 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
ขอบคุณสาระดีๆจาก sanook.com
